Μια καρδιά θα ζωγραφίσω

Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης εξέδωσε το 1975 τον δίσκο «Μια καρδιά θα ζωγραφίσω», στον οποίο περιέχονται 8 τραγούδια σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου, που είχαν πρωτο-κυκλοφορήσει 1 χρόνο πριν.
Ένα από αυτά είναι και το κομμάτι «Μικρό σκαμνί», που ερμηνεύει αυτή τη φορά ο Γιάννης Μπογδάνος.
8/12= 66%


Πάρε σκαμνί, μικρό σκαμνί κι έλα κοντά
ν’ ακούσεις τον καϋμό μου
Πες’ μου γιατί, γιατί η ζωή μας τυρρανά
καυτό παράπονό μου
Να γενεί γη η αγάπη σου πατήματα
για ν’ ανεβώ στον ουρανό
Να διπλωθώ να κάτσω
Και τη πληγή απ’ τα πολλά χτυπήματα
εκεί ψηλά στον ουρανό
για λίγο να ξεχάσω
Γιατί, γιατί βαθιά πληγή ο πόνος σου
μες στη καρδιά μ’ ανοίγει
Κι ούτε στιγμή σαν το πουλί στον ουρανό
να ζήσω δε μ’ αφήνει

Στην ταβέρνα τ’ Αποστόλη

Στο δίσκο «Μια καρδιά θα ζωγραφίσω» του 1975, του Θανάση Πολυκανδριώτη τα 8 τραγούδια είναι σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου και προέρχονται από την συλλογή «Τα τέρματα» που είχε κυκλοφορήσει 1 χρόνο πριν, το 1974. Το συγκεκριμένο κομμάτι, με σατυρικό στίχο, έχει τίτλο: «Στην ταβέρνα τ’ Αποστόλη» και το ερμηνεύει ο Γιάννης Μπογδάνος.
12/12= 100%

Στη ταβέρνα τ’ Απποστόλη
φίλος τράβηξε πιστόλι,
το Θανάση να χτυπήσει,
το τραγούδι του να σβήσει.
Κι ο Θανάσης τραγουδούσε
αγκαλιά το μπαγλαμά.
Μη φοβάσαι Αποστόλη,
ψεύτικο είναι το πιστόλι.
Μη φωνάζεις Αποστόλη,
φιλαράκια είμαστε όλοι.
Μα ο φίλος δε θ’ αργήσει
τον Θανάση να χτυπήσει.
Μια γυναίκα η αιτία,
όμορφη σα Παναγία
Μη φοβάσαι Αποστόλη
ψεύτικο είναι το πιστόλι.
Μη δακρύζεις Αποστόλη
μια ζωή την όλη κι όλη.

Μικρό σκαμνί

Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης εξέδωσε το 1975 τον δίσκο «Μια καρδιά θα ζωγραφίσω», στον οποίο περιέχονται 8 τραγούδια σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου, που είχαν πρωτο-κυκλοφορήσει 1 χρόνο πριν.
Ένα από αυτά είναι και το κομμάτι «Μικρό σκαμνί», που ερμηνεύει αυτή τη φορά ο Γιάννης Μπογδάνος.
8/12 = 66%


Πάρε σκαμνί, μικρό σκαμνί κι έλα κοντά
ν’ ακούσεις τον καϋμό μου
Πες’ μου γιατί, γιατί η ζωή μας τυρρανά
καυτό παράπονό μου
Να γενεί γη η αγάπη σου πατήματα
για ν’ ανεβώ στον ουρανό
Να διπλωθώ να κάτσω
Και τη πληγή απ’ τα πολλά χτυπήματα
εκεί ψηλά στον ουρανό
για λίγο να ξεχάσω
Γιατί, γιατί βαθιά πληγή ο πόνος σου
μες στη καρδιά μ’ ανοίγει
Κι ούτε στιγμή σαν το πουλί στον ουρανό
να ζήσω δε μ’ αφήνει