Στο μετρό

Ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος «Οπισθοδρομική κομπανία» με τίτλο «Στη μέση της κομπανίας» κυκλοφόρησε το 1984. Περιέχει 2 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου. Το κομμάτι «Στο μετρό» είναι σε μουσική Γ. Εμμανουηλίδη. Πρόκειται για την 1η συνεργασία του Άκου με την Ελευθερία Αρβανίτακη.
2/12= 16,6%

Σ’ αυτή την περιπλάνηση, σ’ αυτή τη πολιτεία
η λυπημένη μου καρδιά γυρεύει την αιτία
Κυνηγημένη μου καρδιά γυρεύεις την αιτία
Τρέχω και μπαίνω στο μετρό
και όλους τους σταθμούς μετρώ
Να δω που θα με βγάλει
Μα αυτό στην ίδια τη γραμμή
σα τη χαμένη μου ζωή
στα ίδια με γυρνάει
Δρόμοι πλατείες και στενά, βοή που σε τρομάζει
Κάτι σαν όνειρο ζητάς πιασμένος στο γρανάζι

Νύχτα μαγεμένη

Το 1984 κυκλοφόρησε ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος «Οπισθοδρομική κομπανία». Ένα χρόνο μετά διαλύθηκαν. «Στη μέση της κομπανίας» περιέχει 2 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου, που ερμηνεύει η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το κομμάτι «Νύχτα μαγεμένη» είναι σε μουσική Γ. Γρηγοριάδη.
2/12= 16,6%


Νύχτα μαγεμένη και είσαι πλάι μου.
Ήλιε φώτιζε μου το φεγγάρι μου.
Κάτι έχω πάθει, ο καιρός αγκάθι,
ήλιε φώτιζέ μου το φεγγάρι μου
Διαβάζω απόψε την αλήθεια
πάνω στο κορμάκι σου
πες μου τι θ' απογίνω
όταν θα σβήσει το μεράκι σου.
Νύχτα μαγεμένη, δάκρυ και φιλί
όλα έχουν δύση και ανατολή.
Σ' αγαπώ και είσαι, πάρε με και ζήσε
όλα έχουν δύση και ανατολή.
Σ' αγαπώ και είσαι, φίλα με και ζήσε
όλα έχουν δύση και ανατολή.
Διαβάζω απόψε παραμύθια
πάνω στο κορμάκι σου,
πες μου τι θ' απογίνω
όταν θα σβήσει το μεράκι σου.

Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα

Το 1984 καταγράφεται μια απρόσμενη συνεργασία του Άκου Δασκαλόπουλου με το ροκ συγκρότημα «Αγάπανθος», το οποίο έδρασε κυρίως στη 10ετία του 70. Στον 2ο από τους δυο δίσκους του συγκροτήματος με τίτλο «Επιστροφή στις ρίζες» υπάρχει και ένα κομμάτι με τίτλο «Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα», με στίχο αρκετά ανατρεπτικό (με όποια σημασία και αν δοθεί στο όρο αυτό). Το ερμηνεύει η Χαρά Αργυροπούλου.
1/12= 8,3%


Πέτρο, Κωστή, Μιχάλη και Σταμάτη
Δεν σας κλαίω, ούτε λυπάμαι
Χαμένοι πήγατε, ευτυχισμένοι και χορτάτοι
Κι η Κίτσα, Ράνια, Χαριτίνη
Γλυκιά η βόλεψη και δε σ’ αφήνει
Πέσατε θύματα κάπου Παρίσι-Ρώμη
Ένα πτυχείο «δι ανάμνησιν»
Μεσ’ στη κουζίνα ή το σαλόνι.
Γιώργο, Νικόλα, Μανωλάκη,
Μπάμπη, Ηρώ, Κλειώ και Στέλλα, Λάκη
Ονόματα μικρά κι απλά
Πόσες χιλιάδες !
Μανεμοπλάνταχτα πλεμόνια θα ουρλιάξω
Πάνω από στέγες και ταράτσες υπουργείων
Τα πάντα ελπίζοντας, τίποτα προσδοκώντας
Θα μ’ απαντήσει ........... αυτός
Κι ο σπίκερ κάποιας τηλεόρασης
Το πρωτογέννητο του χρόνου «Δημοκράτη» θα προτείνει να βαπτίσουν
Γιατί έτσι είμαστε εμείς
Άμα λάχει αλλάζουμε και ονόματα στους δρόμους
«Πλατεία Δημοκρατίας», πρώην «21ης Απριλίου»
Πιο πρώην «Ιωάννου Μεταξά»
Το κοριτσάκι μας «Ελευθερία»
Μωρέ τι γενναίος λαός που είμαστε
Φανφάρες και λάβαρα μπροστά
Και Θεοδωράκης και αντάρτικα και αλλαγές και λάβαρα
Απ’ όλα έχει ο μπαξές
Και καπνός στη 1η τουφεκιά
Και μετά «Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου»
Το μάθαμε πια: λύση απλή σωστή και εύκολη