Ν' ανεβαίνεις ψηλά

Η 2η φορά που ο Άκος Δασκαλόπουλος γράφει τα τραγούδια ενός ολόκληρου δίσκου 33 στροφών είναι το 1971. Πρόκειται για την συνεργασία του με τον συνθέτη Λίνο Κόκοτο, με τον οποίο είχε στο παρελθόν συμπράξει στον δίσκο «Ώρες». Εδώ, στα 12 τραγούδια ο Άκος γράφει στίχους για τα 11 κομμάτια (το 12ο είναι ορχηστρικό). Ερμηνευτές είναι ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας και ο Γιάννης Πουλόπουλος (από 2 τραγούδια), η Έλενα Κυρανά (τρία) και η Μαρία Δουράκη (τέσσερα). Η τελευταία ερμηνεύει το ποίημα (γιατί περί τέτοιου πρόκειται στην προκειμένη περίπτωση) «Ν’ ανεβαίνεις ψηλά».
12/12= 100%
Ν’ ανεβαίνεις ψηλά
απ’ του ήλιου το δρόμο,
τ’ ανοιξιάτικο.
Για να βρεις μιαν αγάπη,
να μη ξέρει από θάνατο.
Να ρωτάς τα πουλιά
να σου πούν που πετάνε
σε ποιόν ουρανό
τα φτερά τους απλώνουν
σ’ ένα φως αναστάσιμο.
Έρημοι δρόμοι,
έρημη αυγή,
κλαίει ακόμη
εκείνο το παιδί.
Τι παραμύθια
πες μου αλήθεια,
τι παραμύθια να του πω;
Να κοιτάς την αυγή,
που τη νύχτα θα διώξει
κι άλλη μια φορά
την καρδιά σου ν’ ανοίγει
τα ψιλά της παράθυρα.
Να ρωτάς τα παιδιά,
που τον κόσμο κρατάνε
στην παλάμη τους,
στο θεό που μιλάνε
με την άφταστη χάρη τους.

Το κέντημα

Το 1971 ο Λίνος Κόκοτος και ο Άκος Δασκαλόπουλος παρουσιάζουν τον δίσκο «ο κήπος». Ο συνθέτης περιγράφει το πνεύμα της παρέας και της συνεργασίας στο επισυναπτόμενο κείμενο από το εσώφυλλο του δίσκου. Η Μαρία Δουράκη ερμηνεύει το εξαιρετικό κομμάτι «το κέντημα».
12/12= 100%


Θεέ μου συνάντησα πουλιά
και μούπαν καλημέρα,
μα εγώ δεν τα χαιρέτησα
φοβήθηκα μην κλάψω.
Κι όταν τα μάτια γύρισα
είχαν πια πετάξει.
Ο κόσμος ήταν όνειρο,
κέντημα σε μετάξι.
Θεέ μου συνάντησα παιδιά,
παίζανε λυπημένα,
ρίχναν σταυρό στη θάλασσα,
και πέφτανε και κείνα.
Κι όταν τα μάτια γύρισα
είχανε πια βουλιάξει.
Ο κόσμος ήταν όνειρο,
κέντημα σε μετάξι.

Χρυσή κλωστή

Στον δίσκο «Ο κήπος» την μουσική συνέθεσε ο Λίνος Κόκοτος και τους στίχους ο Άκος Δασκαλόπουλος. Η Μαρία Δουράκη ερμήνευσε τα περισσότερα τραγούδια (τέσσερα). Ένα από αυτά είχε τίτλο «Χρυσή κλωστή»
12/12= 100%



Βλέπω προς το λιόγερμα
κάθομαι και κλαίω
μη ρωτήσεις ξένε μου,
πιο πολλά δε λέω.
Η χρυσή μας η κλωστή
κόπηκε στη μέση
Γελεκάκι κένταγα
ποιός θα το φορέσει;
Τα βουνά τα ήμερα
παίζουνε με τ’ άστρα.
Αχ! Καλοκαιράκι μου
μούκανες χαλάστρα.

Πάμε καράβι

Ο Λίνος Κόκοτος και ο Άκος Δασκαλόπουλος έφτιαξαν το 1971 τον δίσκο «Ο κήπος». Η Μαρία Δουράκη ερμήνευσε 4 τραγούδια. Σχετικά άγνωστο αλλά το καλύτερο ίσως της συλλογής το «Πάμε καράβι».
12/12= 100%

Πάμε καράβι στου ονείρου τη γη
με τ’ ασημένιο πανί σου.
Τρέμει η καρδιά μου του ήλιου παιδί
στον ίσκιο του παραδείσου.
Στάζει σαν μέλι του ήλιου το φως,
πονάει βαθιά μου η πληγή του κόσμου
την καρδιά σου δός μου
άνθησε ο κήπος ο κρυφός.
Πάμε σου λέω κι εσύ δεν μιλάς
γέρνεις γλυκά και κοιμάσαι
Φέγγει το χώμα και χαμογελάς
άραγε τι να θυμάσαι.

Μέθυσα και τρέχω

Στον δίσκο του Γιώργου Κοντογιώργου «Γύφτισσα μέρα» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου, από 3 τραγούδια ερμηνεύουν η Μαρία Δουράκη και η Ρένα Κουμιώτη. Της τελευταίας είναι και το «Μέθυσα και τρέχω».
12/12= 100%

Σου ‘χτισα σπιτάκι στην
ακρογιαλιά και περιβολάκι
στην αστροφεγγιά.
Πιάσε με μη πέσω
στα βαθιά νερά, δέσε μου
στην πλάτη χάρτινα φτερά.
Μέθυσα και τρέχω σαν
μικρό παιδί, σκάλωσε
η καρδιά μου σε ψηλό κλαρί.
Ήταν μια βαρκούλα
έπιασε φωτιά, σαν τρελά
χτυπάνε τα καμπαναριά.
Πιάσε με μη πέσω
στα βαθιά νερά, δέσε μου
στην πλάτη χάρτινα φτερά.
Μέθυσα και τρέχω σαν
μικρό παιδί, σκάλωσε
η καρδιά μου σε ψηλό κλαρί.

Λαχτάρα μου

Το 1970 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Γύφτισσα μέρα» του συνθέτη Γιώργου Κοντογιώργου σε συνεργασία με τον Άκο Δασκαλόπουλο. Από τα 12 τραγούδια τα 3 ερμηνεύει η Μαρία Δουράκη. Το «Λαχτάρα μου» είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα:
12/12= 100%
Λάμπουνε μπρος στην πόρτα σου
του ουρανού τα ρόδα
πώς έλαμπαν τα μάτια σου
τότε που σε πρωτόδα
Λαχτάρα μου αγόρι μου
μην τρέχεις πάνω κάτω
λαχτάρα μου αγόρι μου
θα κάψεις την καρδιά σου
Θα κάψεις την αγάπη μου
που είναι όλη δικιά σου
Κάτω απ' το παραθύρι σου
η θάλασσα κοιμάται
κοιμάται κι η καρδούλα μου
κι ούτε που με θυμάται

Γιαλό-γιαλό

Η 1η φορά που ο Άκος Δασκαλόπουλος έγραψε τραγούδια για ολόκληρο δίσκο ήταν η «Γύφτισσα Μέρα» του Γιώργου Κοντογιώργου. Στην συλλογή αυτή τα 3 τραγούδια ερμηνεύει η Μαρία Δουράκη. Ένα από αυτά είναι το «Γιαλό-γιαλό»

Γιαλό-γιαλό τα λόγια μας τραγούδια θε να γίνουν
που όλο μια πίκρα αφήνουνε στο βάθος της καρδιάς
Γιαλό-γιαλό χαθήκανε στου φεγγαριού τα μάγια
κι άλλα δεν ήταν βράδυα καλύτερα για μας
Στιγμή-στιγμή στον ουρανό η αγάπη μας πετούσε
έσκυβε και φιλούσε τον έρημο γιαλό
Στιγμή-στιγμή στα μάτια μου περνούσε η ψυχή σου
γείρε κι αποκοιμήσου θα ξαγρυπνώ εγώ