Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1966. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1966. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19 Νοε 2008

Αν δεις να κλαίει η άνοιξη

Το 1995 εκδόθηκε ο δίσκος «Γιάννης Πουλόπουλος Οι μεγάλες επιτυχίες Νο 3». Στον οποίο περιέχονται αρκετά σπάνια 45άρια της 10ετίας του 70. Ένα από τα κομμάτια είναι και το «Αν δεις να κλαίει η άνοιξη» σε μουσική Στέλιου Ζαφειρίου και στίχους Άκου Δασκαλόπουλου.




Αν δεις να κλαίει η άνοιξη
κι αν δεις βουνά θλιμμένα
τότε χαμένη μου χαρά
κάψε την πίκρα την παλιά
κι έλα ξανά σε μένα
Τα χείλια, μου ματώνουνε
σαν λέω τ’ όνομά σου
μα γίνομαι χρυσή φωτιά
κι είναι λουλούδι η νυχτιά
όταν βρεθώ κοντά σου


17 Νοε 2008

Το σπασμένο τζάμι

Η Καίτη Χωματά ήταν η 3η γυναίκα που τραγούδησε Άκο Δασκαλόπουλο. Στον 3ο δίσκο αφιερωμένο στο φρέσκο τότε «Νέο κύμα» υπάρχει το όχι πολύ γνωστό τραγούδι «Το σπασμένο τζάμι» σε μουσική Γιιάννη Σπανού.

1/12=8,3%


Κάθε βράδυ, κάθε πρωί γυρνώ στη γειτονιά σου
Κάθε βράδυ, κάθε πρωί με μαύρη τη ψυχή
Σα με πνίγει η μοναξιά γυρεύω τη καρδιά σου
Κάθε βράδυ, κάθε πρωί ζητώ λίγη ζωή
Μπήκε μαύρος ουρανός από σπασμένο τζάμι
Μπήκε μαύρος ο ουρανός και στέναξε η ερημιά
Δέρνει απόψε η βροχή το σπασμένο τζάμι
Δέρνει απόψε η βροχή την έρημη τη ψυχή
Όπου πάω κι όπου σταθώ ο πόνος σου με δένει
Όπου πάω κι όπου σταθώ στην άδικη ζωή
Κι όπως χάνεται ο καιρός για μένα πια δε μένει
Μόνο τούτος ο στεναγμός βαθιά μες στη ψυχή.


14 Νοε 2008

Λίγο πριν φτάσει η άνοιξη

Στον 1ο δίσκο της Αρλέτας το 1966 υπάρχει και ένα από τα πιο πρώιμα τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου. Λέγεται «Λίγο πριν φτάσει η άνοιξη» και η μουσική είναι του Νότη Μαυρουδή.

1/12=8,3%


Λίγο πριν φτάσει η άνοιξη
Τον βρήκε η σφαίρα κι ήταν κοντά η Άνοιξη
σαν σύννεφο αχνό πάνω απ' τα βουνά
κομμάτιασε το γέλιο πάνω στα χείλη του
το πήρε και το πάει στη λησμονιά
Αγόρι που η μάνα του το χάιδευε
και σκέπαζε τις νύχτες με φιλιά
δεν πρόλαβες να δεις πώς γελά η Άνοιξη
κοιμάσαι με μια σφαίρα στην καρδιά
Κομμάτιασε το γέλιο πάνω στα χείλη του
το πήρε και το πάει στη λησμονιά


13 Νοε 2008

Αν είν' ναρθείς

Από σπάνιο 45άρι του 1966 προσφέρθηκε ευγενικά στην ιστοσελίδα το κομμάτι «Αν είν’ ναρθείς», πρώτη συνεργασία του Σταύρου Κουγιουμτζή με τον Άκο Δασκαλόπουλο. Τραγουδάει με δυνατή και καθαρή φωνή ο Χριστόφορος Λυπηρίδης, ο Καλαμαριώτης, όπως τον αποκαλούσε ο Σταύρος Κουγιουμτζής.


Αν είν’ ναρθείς, να καρτερώ
κι αν δεν θαρθείς, να φύγω,
να μη μου τρώει τη καρδιά
τ’ αγιάζι και το κρύο.
Αν είν’ ναρθείς, να τραγουδώ,
ο πόνος να γλυκάνει.
Να ξαστερώσει ο ουρανός,
καϋμός να μη με φτάνει.


12 Νοε 2008

Η αγάπη μου ήταν δένδρο

« Η αγάπη μου ήταν δένδρο» σε μουσική Νότη Μαυρουδή είναι το ένα από τα δύο τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου, που βρίσκεται στον δίσκο της Σούλας Μπιρμπίλη του 1966.

2/12=16%



Η αγάπη μου ήταν δένδρο
Είναι η φτωχιά σου αγάπη

ένα δάκρυ που δε φτάνει
μέχρι τη βαθιά πληγή
Φύγε κι άσε με μονάχη
να μετρώ τις άδειες ώρες
ως την άλλη χαραυγή
Φύγε κι άσε με μονάχη
μεσ' το βράδυ που με πνίγει
δίχως όχθη ποταμός
Η αγάπη μου ήταν δέντροκ
αι πουλιά το κατοικούσαν
πριν το κάψει κεραυνός
Μιαν αυγή σε καρτερούσα
στ' ακρογιάλι το χαμένο
τώρα ήρθε δειλινό
Φύγε κι άσε με μονάχη
μεσ' το άδειο καλοκαίρι
τον καημό μου να μετρώ

11 Νοε 2008

Σ' αυτό το ακρογιάλι

Στον δίσκο αυτό υπάρχουν 3 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου. Το πρώτο-πρώτο είναι σε μουσική Γιάννη Σπανού και λέγεται «Σ’ αυτό το ακρογιάλι».


2/12= 16%



Σ' αυτό το ακρογιάλι δε νυχτώνει
μα φέγγει πάντα ένα χρυσό πρωί
βροχή και παγωνιά δεν το πληγώνει
ανθίζει από του ήλιου το φιλί
Σε τούτο το ακρογιάλι νύχτα δεν απλώνει
γιατί περπάτησες αγάπη μου εδώ
κι αν η καρδιά στην άγρια ερημιά παγώνει
γυρνώ και ζω ξανά σε κείνον τον καιρό
Παντού τα μαύρα βλέπω τα μαλλιά σου
το σώμα σου να παίζει στο νερό,
χρυσά πουλιά στο κύμα τα φιλιά σου
στιγμή-στιγμή να 'ρθείς σε καρτερώ
Σε τούτο το ακρογιάλι νύχτα δεν απλώνει
γιατί περπάτησες αγάπη μου εδώ
κι αν η καρδιά στην άγρια ερημιά παγώνει
γυρνώ και ζω ξανά σε κείνον τον καιρό

9 Νοε 2008

Ποιός μου πήρε τη χαρά

Το 1966 κυκλοφόρησε σε 45άρι δισκάκι και το τραγούδι «Ποιός μου πήρε τη χαρά» σε μουσική Γ. Σπανού.
Το κομμάτι αυτό περιέχεται στον δίσκο «Πάμε για ύπνο Κατερίνα» του 2008 με διάφορες επιτυχίες του Γ. Πουλόπουλου. Πιθανόν να αποτελεί και την 1η συνεργασία του Άκου δασκαλόπουλου με τον Γιάννη Πουλόπουλο.



Ήταν κάποτε δική μας
αν θυμάσαι η χαρά
Τώρα σέρνω μες στους δρόμους
τα σπασμένα μού φτερά
Ποιος μου πήρε, ποιος μου πήρε τη χαρά
και τα όνειρά μου τα φτωχά
Δεν αντέχω, δεν αντέχω άλλο πια
τη βαριά ετούτη μοναξιά
Πάρ' τον πόνο σου και έλα
στην παλιά μας τη γωνιά
μέσα στα ζεστά σου χέρια
λησμονώ τη μοναξιά


8 Νοε 2008

Ν’ ανθίσει το χαμόγελο

Στον δίσκο «Το άλλο νέο κύμα Νο 2 (παραγωγής Άγγελου Σφακιανάκη) του 1996 υπάρχει ένα τραγούδι των Μίμη Πλέσσα – Άκου Δασκαλόπουλου με τίτλο «Ν’ ανθίσει το χαμόγελο», από παλιό 45άρι του 1966, που ερμηνεύει ο Γιάννης Πουλόπουλος.



Κρατούσες πάνω στην καρδιά
ένα φτωχό λουλούδι
μα τό'πνιξε η μοναξιά
και το πικρό τραγούδι
Πέταξε πια απ'τα χέρια σου
της πίκρας το μαντήλι
ν'ανθίσει το χαμόγελο
στα μαραμένα χείλη
Σφιχτά σ'αγκάλιαζε ο καημός
κι αν η καρδιά αντέχει
ποτάμι είναι ο καιρός
και γυρισμό δεν έχει


Στη γειτονιά

Ένα από τα 45άρια δισκάκια του 1966 σε μουσική Μ. Πλέσσα περιείχε και το τραγούδι «Στη γειτονιά» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου. Είναι ίσως μια από τις πιο πρώιμες συνεργασίες των δυο καλλιτεχνών. Το βρίσκουμε στο δίσκο ακτίνας του 1995 «Γίαννης Πουλόπουλος Οι μεγάλες επιτυχίες Νο 3.




Βγήκανε τα κορίτσια
και τα παιδιά στην γειτονιά
παίζουν με το φεγγάρι
και την μικρούλα τους καρδιά
Μόνο εσύ δεν ήρθες
στην έρημη γωνιά
κι απόμεινα μονάχος
στην όμορφη βραδυά
Χάθηκε το φεγγάρι
και τα παιδιά στην σκοτεινιά
παίζουν με την αγάπη
και φτερουγίζει η καρδιά


7 Νοε 2008

Ο Αντώνης κι ο Μηνάς

Το 1966 κυκλοφόρησε το σκωπτικό κομμάτι του Άκου Δασκαλόπουλου "Ο Αντώνης κι ο Μηνάς" σε μουσική του Γιώργου Ζαμπέτα. Είναι η μοναδική συνεργασία τους και το βρίσκουμε στον δίσκο «Δεν θα χωρίσουμε ποτέ». Το ερμηνεύει η Καίτη Θεοχάρη.



Δυο αγόρια στη καρδιά μου στήσανε ψιλό καυγά
Τόνα τονε λεν Αντώνη και τον άλλονε Μηνά
Τον Αντώνη αγαπάω αλλά θέλω το Μηνά
Δυο αγόρια στη καρδιά μου στήσανε ψιλό καυγά
Ποιός μπορεί, αχ, ποιός μπορεί μιαν απάντηση να βρει
Νάρθει αμέσως να χαρώ, να την πει να τρελαθώ
Κι αν απάντηση δε βρει και τη λύση τη σωστή
Τους ξεχνάω και τους δυό κι έναν άλλον αγαπώ
Τα ξανθά μαλλιά του Αντώνη και τα μαύρα του Μηνά
Μ’ έχουν μπλέξει και δεν ξέρω ποιόνε θέλω αληθινά
Μένω άγρυπνη τα βράδια, παίρνω σβάρνα τα στενά
Τα ξανθά μαλλιά του Αντώνη και τα μαύρα του Μηνά