Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΣΠΑΝΟΣ Γ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΣΠΑΝΟΣ Γ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Δεκ 2008

Κι αν περπατώ

Το 1967 κυκλοφόρησαν σε 45άρι δισκάκι 2 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου σε μουσική Γ. Σπανού από το κινηματογραφικό έργο «Οργισμένο κορίτσι». Η 1η σπάνια ερμηνεία είναι του Πάνου Τζανετή. Το 1ο έχει τίτλο «Κι αν περπατώ» και έγινε αργότερα ευρύτερα γνωστό από την ερμηνεία του 1968 του Γ. Πουλόπουλου. (ευγενική προσφορά στην ιστοσελίδα του Dimitri58 από την "Οδό Ονείρων").



Κι αν περπατώ κι αν περπατώ
δεν ξέρω που πηγαίνω,
ο δρόμος με ακολουθεί
Χριστέ και Παναγιά
κοντά σου πάντα μένω....
Δέντρο καμμένο απ τη φωτιά
γίνηκε το κορμί μου,
μα στην καρδιά μου έχω δροσιά
Χριστέ και Παναγιά,
όταν σε δω καλή μου...
Φαρμάκι μου'γινε η ζωή
στο δρόμο που πηγαίνω,
ο πόνος με ακολουθεί
Χριστέ και Παναγιά,
μακριά σου αργοπεθαίνω...


25 Δεκ 2008

Στη Φρεατίδα

Το 1967 κυκλοφόρησαν σε 45άρι δισκάκι 2 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου σε μουσική Γ. Σπανού από το κινηματογραφικό έργο «Οργισμένο κορίτσι». Η 1η σπάνια ερμηνεία είναι του Πάνου & της Ρούλας Τζανετή και έχει τίτλο «Στη Φρεατίδα» και αυτό δόθηκε στη συνέχεια στον Γ. Πουλόπουλο.



Δυο φίλοι μούπανε εχτές
Πως σ’ είδαν κορίτσι μου να κλαις
Γιατί να έχεις καημό
Στον κόσμο ετούτο τον κακό
Στη Φρεατίδα και στα Σεπόλια
Το ξέρουν μ’ αγαπάς και σ’ αγαπώ
Γι’ αυτό δεν κάνει να ζούμε χώρια
Κι ας είμαστε μπατίρηδες κι οι δυο
Οι μάγκες στήσαν χορό
Να κάψουνε θέλουν τη βραδιά
Έλα λοιπόν να σε δω
Και διώξε την πίκρα απ' την καρδιά


12 Δεκ 2008

Το άδειο σπίτι

Το 4ο από τα 4 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου που υπάρχουν στον 1ο προσωπικό δίσκο του Γιάννη Πουλόπουλου "Πουλόπουλος Νο1" του 1967 είναι το «Αδειο σπίτι» σε μουσική Γ. Σπανού.
4/12=33%




Κρυφά μιλάω για τα μάτια σου
πριν να μας πάρει η μαύρη λησμονιά
κρυφά φιλώ στα σκαλοπάτια σου
ο χωρισμός σαν γίνεται φωτιά
Τα δειλινά στο άδειο σπίτι τριγυρνώ
στην σκοτεινιά τα μάτια σου ζητώ
στην σκοτεινιά γυρεύω να 'βρω λίγο φως
κάθε βραδιά μονάχος και φτωχός
Πικρό καημό στα σπλάχνα μου βαθιά
στιγμή-στιγμή σταλάζει η ερημιά
Πικρό καημό μου ’φερες μια βραδιά
την πόρτα μου άνοιξες στη συμφορά

9 Δεκ 2008

Δε σου γύρεψα μαχαίρι

Στον δίσκο του Γιάννη Πουλόπουλου Νο 1 υπάρχουν 2 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου σε μουσική Γ. Σπανού. Το πιο γνωστό λέγεται : «Δε σου γύρεψα μαχαίρι».
4/12=33%




Πάλεψα με την καρδιά μου
και σ' αγάπησα βαθιά
μες στο φως σ'είχα αγκαλιάσει
πριν να έρθει η μοναξιά
Δε σου γύρεψα μαχαίρι
να σκοτώσω τον καημό

λίγη αγάπη να γλυκάνω
τον πικρό το χωρισμό
Τραγουδάω να μη βλέπουν
πόσο κλαίει η καρδιά
και γελάω μα δεν ξέρουν
πως πονάει η μαχαιριά

17 Νοε 2008

Το σπασμένο τζάμι

Η Καίτη Χωματά ήταν η 3η γυναίκα που τραγούδησε Άκο Δασκαλόπουλο. Στον 3ο δίσκο αφιερωμένο στο φρέσκο τότε «Νέο κύμα» υπάρχει το όχι πολύ γνωστό τραγούδι «Το σπασμένο τζάμι» σε μουσική Γιιάννη Σπανού.

1/12=8,3%


Κάθε βράδυ, κάθε πρωί γυρνώ στη γειτονιά σου
Κάθε βράδυ, κάθε πρωί με μαύρη τη ψυχή
Σα με πνίγει η μοναξιά γυρεύω τη καρδιά σου
Κάθε βράδυ, κάθε πρωί ζητώ λίγη ζωή
Μπήκε μαύρος ουρανός από σπασμένο τζάμι
Μπήκε μαύρος ο ουρανός και στέναξε η ερημιά
Δέρνει απόψε η βροχή το σπασμένο τζάμι
Δέρνει απόψε η βροχή την έρημη τη ψυχή
Όπου πάω κι όπου σταθώ ο πόνος σου με δένει
Όπου πάω κι όπου σταθώ στην άδικη ζωή
Κι όπως χάνεται ο καιρός για μένα πια δε μένει
Μόνο τούτος ο στεναγμός βαθιά μες στη ψυχή.


11 Νοε 2008

Σ' αυτό το ακρογιάλι

Στον δίσκο αυτό υπάρχουν 3 τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου. Το πρώτο-πρώτο είναι σε μουσική Γιάννη Σπανού και λέγεται «Σ’ αυτό το ακρογιάλι».


2/12= 16%



Σ' αυτό το ακρογιάλι δε νυχτώνει
μα φέγγει πάντα ένα χρυσό πρωί
βροχή και παγωνιά δεν το πληγώνει
ανθίζει από του ήλιου το φιλί
Σε τούτο το ακρογιάλι νύχτα δεν απλώνει
γιατί περπάτησες αγάπη μου εδώ
κι αν η καρδιά στην άγρια ερημιά παγώνει
γυρνώ και ζω ξανά σε κείνον τον καιρό
Παντού τα μαύρα βλέπω τα μαλλιά σου
το σώμα σου να παίζει στο νερό,
χρυσά πουλιά στο κύμα τα φιλιά σου
στιγμή-στιγμή να 'ρθείς σε καρτερώ
Σε τούτο το ακρογιάλι νύχτα δεν απλώνει
γιατί περπάτησες αγάπη μου εδώ
κι αν η καρδιά στην άγρια ερημιά παγώνει
γυρνώ και ζω ξανά σε κείνον τον καιρό