Βιογραφία Άκου Δασκαλόπουλου
(Κείμενο: Οδυσσέας Ξένος)

Ο Άκος (Κυριάκος) Δασκαλόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937, από φτωχική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν υδραυλικός και είχε δύο αδελφούς. Από μικρός διάβαζε πολύ ποίηση, λογοτεχνία, φιλοσοφία, δοκίμια κ.α. Το 1962 διακρίθηκε σε διαγωνισμό στιχουργικής. Το βραβείο ήταν να μελοποιήσει το κομμάτι ο Μίκης Θεοδωράκης. Αυτό το 1^ο τραγούδι του «Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά» ήταν αφιερωμένο στην Καίτη Κανδηλώρου με την οποία ήταν ερωτευμένος.

Το 1967 σε σοβαρό τροχαίο, όπου οδηγούσε ο Αλέκος Ουδινότης, ο Άκος εκπαραθυρώθηκε από την θέση του οδηγού και τραυματίστηκε βαριά. Τα θραύσματα του γυαλιού είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσει την όραση από το αριστερό του μάτι. Το 1968 απέκτησε την Ψαριανή, ένα κόκκινο τρεχαντήρι, μέσα στο οποίο πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του μέχρι το 1982. Το 1974 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χριστίνα Αυλιανού, με την οποία έζησε μέχρι το 1978, οπότε και χώρισαν.

Εκτός από τη στιχουργική του δραστηριότητα ο Άκος Δασκαλόπουλος εξέδωσε και 4 ποιητικές συλλογές. Το 1966 το «Σχήμα της απουσίας», το 1970 το «Φύλλωμα», το 1976 το «Ερημονήσι», και το 1991 το «Διασκεδαστικός Υλισμός». Έγραψε επίσης 2 θεατρικά έργα το «Μάσιγγα» και το «Αλέξανδρος» και τους στίχους των τραγουδιών σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου για το παιδικό θεατρικό «Ο Τραχανάς των ουρανών».

Ένας από τους πρώτους ανθρώπους των γραμμάτων αλλά και της φιλοσοφίας που γνώρισε ο Άκος Δασκαλόπουλος ήταν ο στοχαστής Ζήσης Οικονόμου (1911-2005), ο οποίος του γνώρισε την άποψη των ανατολικών θρησκειών.

Η δεύτερη προσωπικότητα που επηρέασε τον Άκος Δασκαλόπουλος ήταν ο υπερρεαλιστής ποιητής Ανδρέας Επειρίκος (1901-1975). Στην διάρκεια συχνών συνευρέσεων τους του διάβαζε επί ώρες αποσπάσματα του τολμηρού ανέκδοτου κειμένου  του Μεγάλου Ανατολικού ή τον φωτογράφιζε.

Τέλος ο Νίκος Καρούζος (1926-1990) ήταν εκτός από στενός φίλος της νεότητας του Α. Δ και σημαντικός παράγοντας στην διαμόρφωση σκέψης και άποψης. Είχαν πολλές συζητήσεις πάνω σε θέματα μεταφυσικής που ενδιέφεραν και τους δύο, αλλά και παθιασμένες παρτίδες τάβλι. 

Ο Άκος έζησε όλη του τη ζωή δίχως πλούτη με μόνο επάγγελμα την στιχουργική, σε ένα μικρό νοικιασμένο διαμέρισμα παρέα με τους φίλους του, τα βιβλία του και την μουσική.

Πέθανε απρόσμενα το 1998 σε ηλικία 66 ετών.

Στην δισκογραφία άρχισαν να εμφανίζονται σιγά-σιγά τραγούδια του από το 1966. Εκτός από την περιστασιακή, όπως θα αποδειχτεί, συνεργασία του με τον Θεοδωράκη και τον Μαρκόπουλο, οι συνθέτες με τους οποίους συνέπραξε τα πρώτα χρόνια είναι ο Νότης Μαυρουδής, ο Γιάννης Σπανός και ο Μίμης Πλέσσας.

Η εμπλοκή του Άκου Δασκαλόπουλου στην υπέροχη ιστορία του «Νέου Κύματος» φαίνεται και από την σταθερή παρουσία του στους «πρώτους δίσκους» τραγουδιστών που ταυτίστηκαν με το μουσικό αυτό ρεύμα, όπως η Σούλα Μπιρμπίλη, η Αρλέτα, η Καίτη  Χωματά, ο Μιχάλης Βιολάρης, η Πόπη Αστεριάδη, ο Γιάννης Πουλόπουλος και η Ρένα Κουμιώτη. Το γεγονός αυτό, καθώς και το ύφος των στίχων του, καθιστούν τον Άκο Δασκαλόπουλο αδιαμφισβήτητα έναν από τους βασικούς συντελεστές του Νέου Κύματος.

Στις αρχές της 10ετίας του ’70 άρχισε να συνεργάζεται με συνθέτες, που κατατάσσονται στο Νέο Κύμα, αλλά με χαρακτηριστικά που προσεγγίζουν σιγά-σιγά το λαϊκό τραγούδι: τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Λίνο Κόκοτο, τον Γιώργο Κοντογιώργο και τον Μιχάλη Τερζή.

Τις δεκαετίες ‘60 και ‘70 ήταν σύνηθες φαινόμενο ένα τραγούδι να πρωτοακουστεί και να αγαπηθεί χάρις στην προβολή του μέσα από τον ελληνικό κινηματογράφο. Αυτό συνέβη για τουλάχιστον 10 τραγούδια του Άκου τις περισσότερες φορές σε μουσική Μίμη Πλέσσα. Πρόκειται για τις ταινίες «Νo mister Johnson », «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Σιλουέτες», «Ο ψεύτης», «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα», «Η παριζιάνα». Φυσικά πάντα μεταξύ των συντελεστών μιας ταινίας αναφέρεται ο συνθέτης, αλλά ποτέ ο στιχουργός.

Από αριθμητικής σκοπιάς τη μουσική στα περισσότερα τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου έχει γράψει ο Μίμης Πλέσσας (41). Ακολουθούν ο Νότης Μαυρουδής (30), ο Μιχάλης Τερζής (23), ο Γιώργος Κοντογιώργος (22), ο Σταύρος Κουγιουμτζής (20) και ο Λίνος Κόκοτος (20). Στο σύνολο των 300 τραγουδιών του Άκου τα μισά (155) είναι γραμμένα από τους 6 αυτούς συνθέτες.

Υπάρχουν όμως κάποιες διαφορές στις συνεργασίες αυτές. Για παράδειγμα τα 41 κομμάτια του Μίμη Πλέσσα κυκλοφόρησαν όλα σε ένα διάστημα 6 ετών (1966-1972). Έκτοτε καμία συνεργασία των δυο καλλιτεχνών δεν καταγράφεται. Κάτι αντίστοιχο παρατηρείται με τα 20 τραγούδια του Λίνου Κόκκοτου (1968-1971) και με τα 22 του Γιώργου Κοντογιώργου (1969-1975), αν και αυτό εξηγείται επειδή ο τελευταίος έκανε μια γενικότερη στροφή προς την λόγια μουσική. Αντίθετα η συνεργασία του Άκου με τον Νότη Μαυρουδή και τον Μιχάλη Τερζή αποδεικνύεται διαχρονική. Τα 29 κομμάτια του πρώτου εκτείνονται χρονολογικά από το 1966 ως το 2001 και τα 23 του δεύτερου από το 1974 ως το 1997.

Μια άλλη παράμετρος που διαφοροποιεί τις συνεργασίες είναι αν τα κομμάτια ήσαν μεμονωμένα ή αποτελούσαν μέρος ευρύτερης συλλογής/δίσκου. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ‘60 οι περισσότερες συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα, του Γιάννη Σπανού κ.α.  κυκλοφορούσαν σε 45άρια. Από την αρχή της 10ετίας του ‘70 παράγονται αρκετοί δίσκοι 33 στροφών με προβολή όμως του ερμηνευτή και συνεργασία περισσότερων του ενός συνθετών και στιχουργών (Γιάννης Πουλόπουλος 1 και 2, Πόπη Αστεριάδη 1 και 2, Καίτη Χωματά 1, 2, 3, Αρλέτα 1 και 2, τα τραγούδια του Βιολάρη 1 και 2,  κλπ). Το 1969 για 1^η φορά συμπεριλαμβάνονται 4 κομμάτια του Άκου σε έναν δίσκο («Οι ώρες» του Λίνου Κόκοτου) και το 1970 είναι η 1^η φορά που όλα τα κομμάτια ενός δίσκου είναι του Άκου. Πρόκειται για τον δίσκο «Γύφτισα μέρα» του Γιώργου Κοντογιώργου, κάτι που επαναλαμβάνεται το 1971 στον δίσκο «Ο κήπος» πάλι του Λίνου Κόκοτου. Το 1974 προς το τέλος της πρώτης αυτής γόνιμης περιόδου κυκλοφορεί ένας δίσκος όπου ένας στιχουργός, ο Άκος, αντιστοιχεί σε δύο συνθέτες (Μιχάλης Τερζής και Αμάραντος Αμαραντίδης), κάτι που δείχνει το ιδιαίτερο βάρος που αρχίζει να αποκτά ο Άκος σαν καλλιτέχνης.

Στην 1η δημιουργική περίοδο του ο Άκος Δασκαλόπουλος (1966-1976) συνεργάστηκε μεμονωμένα και με άλλους καλλιτέχνες με αποτέλεσμα μερικές φορές απρόσμενο. Έτσι καταγράφεται το κομμάτι «Να διώξω τα σύννεφα» με την Ηλέκτρα Παπακώστα, ένα τραγούδι με τον Ζαμπέτα (ο Αντώνης κι ο Μηνάς) και δύο άλλα  με τον φίλο του Γιώργο Ρωμανό σε στυλ ποπ. Επίσης ιδιαίτερη θέση έχουν τα τραγούδια που γεννήθηκαν από την συνεργασία του με τον μουσικολόγο και συνθέτη Κώστα Μυλωνά (1973-1976).

Η 1^η αυτή περίοδος κλείνει το 1976 με έναν δίσκο μοναδικό στο είδος του, εμπνευσμένο από τη ζωγραφική του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ σε μουσική Νότη Μαυρουδή, όπου ο Άκος γράφει το σύνολο των στιχουργημάτων.

Εκτός από αυτή την συλλογή, που χάρις στις υπέροχες φωτογραφίες θεωρείται συλλεκτική, και πολλές άλλες παραγωγές δίσκων ήσαν ιδιαίτερα καλαίσθητες με εξώφυλλα φιλοτεχνημένα από γνωστούς ζωγράφους, όπως ο Νίκος Χουλιαράς (Οι Ώρες, Ο κήπος), ο Γιάννης Μιγάδης (Γύφτισσα μέρα), ο Αλέκος Φασιανός (Του έρωτα τ’ αντάρτη), ο Χρήστος Καρράς (Στ’ ουρανού τα περιβόλια).

Οι πολύ μεγάλες εμπορικές επιτυχίες, προέρχονται κυρίως από την πρώτη αυτή φάση:

-του Γιάννη Μαρκόπουλου («Τα παλληκάρια» κ.α.)

-του Γιάννη Σπανού («Σ’ αυτό το ακρογιάλι» κ.α.)

-του Μίμη Πλέσσα («Βρέχει πάλι απόψε», «Έκλαψα χτες σα μέτρησα» κ.α.) και του Λίνου Κόκοτου («Γειτονάκι μου», «Όσα δε βάνει ο λογισμός» κ.α.), όλα ερμηνευμένα από τον Γιάννη Πουλόπουλο

-του Νότη Μαυρουδή («Φώναξέ με αγάπη» με την Αρλέτα, «Είν’ αβάσταχτο να φεύγεις» με την Ελένη Βιτάλη κ.α.)

-του Σταύρου Κουγιουμτζή με τη σφραγίδα του μεγάλου Γιώργου Νταλάρα («Το πουκάμισο το θαλασσί», «Το σακάκι μου κι αν στάζει», «Πούναι τα χρόνια» κα.) ή άλλων («Παραμύθι ξεχασμένο», «Ήσουν ωραία όταν γελούσες» κ.α.)

Για λόγους που έχουν ίσως να κάνουν με συμβόλαια δισκογραφικών εταιριών (ο Άκος Δασκαλόπουλος είχε πολυετή και στενή συνεργασία με την Lyra του Πατσιφά) σε μερικά τραγούδια ο Άκος έκανε χρήση του ψευδωνύμου «Μάριος Κορφιάτης» (από το επίθετο της 1^ης του αγάπης Καίτης Κορφιάτη, μετέπειτα Κανδηλώρου).

Στην 2^η περίοδο του στιχουργού από το 1978 ως το 1998 καταγράφεται μια αλλαγή στις επιλογές των συνεργατών του επί το λαϊκότερο. Εμφανίζονται έτσι ολόκληροι δίσκοι 33 στροφών με τον Πολυκανδριώτη, τον Καπλάνη, τους αδελφούς Τάσο και Χρήστο Ιωαννίδη και τον Μαθιέλλη. Υπάρχουν βέβαια και συνεργασίες με δημιουργούς του έντεχνου χώρου, όπως ο Διονύσης Τσακνής, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Παντελής Θαλασσινός.

Το 1981 λαμβάνει μέρος στους αγώνες τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι στην Κέρκυρα με το τραγούδι «Νυχτωδία» του Μιχάλη Τερζή, χωρίς διάκριση, αλλά και μόνη η συμμετοχή σε τέτοια εκδήλωση αποτελεί ύψιστη τιμή.

Το 1982, συμμετέχει σε μια πολύ πρωτότυπη δουλειά, του στενού φίλου του Μιχάλη Τερζή. Πρόκειται για τον δίσκο «Αρχαία Λυρικά», όπου ο Άκος προτείνει μεταφράσεις αρχαίων επιγραμμάτων και στίχων, που στη συνέχεια ο συνθέτης μελοποιεί.

Το 1994 κυκλοφορεί η συλλογή «Χίλιες και μια νύχτες πάλι» ένα μουσικό συμπίλημα 12 τραγουδιών του νεαρού φίλου του Μίνωα Μάτσα, που εναλλάσσονται με 8 αφηγήσεις, εμπνευσμένα από το γνωστό θέμα της Σεχραζάντ, με ερμηνεύτρια την τελευταία του αγάπη, την όμορφη Αθηνά Μόραλη.

Από αυτή την δεύτερη περίοδο τέλος, αξίζει να υπογραμμιστούν δύο ιδιαίτερες συνεργασίες:

-η μία είναι με τον Μάνο Χατζιδάκι δύο φορές στο «Τριαντάφυλλο» και στο «Μαγικό χαλί» με ερμηνεύτρια την μυθική Φλέρυ Νταντωνάκη.

-η άλλη είναι με τον στενό του φίλο Μάνο Λοΐζο δύο φορές στο «Καρτ ποστ» και στο «Αχ τα μάτια σου» με ερμηνεύτρια την Δήμητρα Γαλάνη

Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε δύο ραδιοφωνικές εκπομπές στην Κρατική Ραδιοφωνία «Η μουσική της ποίησης» και «Η μουσική της Ανατολής».

Το 1987 ήταν το τιμώμενο πρόσωπο και ο κεντρικός ομιλητής στις Πολιτιστικές εκδηλώσεις Δ΄ Ιθωμαία Αρχαία Μεσσήνη-Βαλύρα ’87. Πολλές φορές συμμετείχε και στήριξε τις εκδηλώσεις «Λοίζια» που γίνονταν στη Γλώσσα Σκοπέλου, όπου έμενε συχνά. Το 1989 εκπροσώπησε την Ελληνική πολιτεία στις Πολιτιστικές εκδηλώσεις της Μελβούρνης στην Αυστραλία μαζί με τον συνθέτη Μιχάλη Τερζή.

Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του παρουσιάστηκε το 2001 στο Ηρώδειο το συμφωνικό Ορατόριο του Τάσου Ιωαννίδη «Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου», όπου ο Άκος είχε αναλάβει τη μεταγραφή-προσαρμογή κειμένων, που έντυσε μουσικά ο συνθέτης.

Το συνολικό έργο του Άκου Δασκαλόπουλου περιλαμβάνει σε τριανταδύο  χρόνια δημιουργίας, 4 ποιητικές συλλογές και 300 τραγούδια, σε συνεργασία με 44 συνθέτες, ερμηνευμένα από 86 τραγουδιστές, χωρίς να υπολογιστούν οι επανεκτελέσεις.

Ο Άκος Δασκαλόπουλος ήταν ένας «ερωτικός τζίτζικας» που αγαπούσε την ποίηση, θαύμαζε τα Δημοτικά τραγούδια και τον Καραγκιόζη. Ενθουσιαζόταν από κάθε μορφή Υπερρεαλισμού στην τέχνη και έζησε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του κοντά στην θάλασσα και τους ανθρώπους της. (επιμέλεια κειμένου: Οδυσσέας Ξένος)

ΜΑΪΟΣ 2011
ΠΕΘΑΝΕ Η ΚΑΙΤΗ ΚΑΝΔΗΛΩΡΟΥ- ΚΟΡΦΙΑΤΗ
ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΚΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ.
ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΝ ΤΟ 1959-60, ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΝ ΝΤΙΝΟ ΚΑΝΔΗΛΩΡΟ.
Η ΣΧΕΣΗ ΑΝ ΚΑΙ «ΠΑΡΑΝΟΜΗ» ΗΤΑΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΕΝΗ. ΓΙΑ ΚΕΙΝΗ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΟΥ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ» ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ (ΠΟΥΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ κλπ). ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΚΟΥ ΤΗΝ 1η 10ΕΤΙΑ ΗΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΠΟΝΕΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.
ΕΤΣΙ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ :
«ΜΑΡΙΟΣ ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ».
ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΣΧΕΔΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΚΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΥΩΡΕΣ ΝΥΚΤΕΡΙΝΕΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΕΠΑΦΕΣ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ. ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ. ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΤΑΝ (ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΧΗΡΑ ΠΙΑ) ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΔΙΣΚΟ ΤΟΥ, ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΙ ΦΑΣΟΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΚΛΕΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ! ΕΚΕΙΝΗ ΘΥΜΩΝΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ, ΜΑ ΥΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΘΥΜΟΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ... ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΚΟΥ, ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1998.
(Από αυθεντική διήγηση του Χάρη Κανδηλώρου, γιού της Καίτης Κανδηλώρου)

Είμαι μάγκας και γουστάρω

Το τελευταίο χρονολογικά κομμάτι σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου ανήκει στον Παντελή Αμπαζή. Συμπεριλαμβάνεται στον δίσκο «Ζήτω τα λαϊκά κορίτσια» και έχει τίτλο «Είμαι μάγκας και γουστάρω». Το ερμηνεύει ο Γιάννης Ντουνιάς.
Ο συνθέτης μεταφέρει την συγκινητική ανάμνηση από την γέννηση του τραγουδιού αυτού, όπως και των τριών άλλων που προηγήθηκαν σε μουσική Παντελή θαλασσινού:
«Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα είχα πάει να δω τον Άκο στο τελευταίο σπίτι του (ΣΣ: για 1η φορά ιδιόκτητο), όπου πρόσφατα είχε μετακομίσει. Αφού φτιάξαμε καφέ, μετά με καμάρι μου έδειξε το νέο του στερεοφωνικό. Κατόπιν άνοιξε ένα συρτάρι και μου έδωσε να διαβάσω κάποια ανέκδοτα στιχάκια του, όπως με αγάπη τα αποκάλεσε, με την προτροπή να τα μελοποιήσω.
Τρία απ’ αυτά ήταν : «Στη Σέριφο ήσουν πουλί» «Θαλασσινό» «Καράβια είμαστε». Πήρα αμέσως τηλέφωνο τον φίλο μου τον Παντελή Θαλασσινό (γι’ αυτό οι Χιώτες πάμε δύο-δύο), του έδωσα τον Άκο και του τα υπαγόρευσε αργά-αργά από το τηλέφωνο. Ήταν ταμάμ πάνω του, όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε!
Δύο άλλα στιχάκια ήταν: «Είμαι μάγκας και γουστάρω», και «Με φώναζες αγράμματο». Αυτά ήταν ταμάμ πάνω μου! Το πρώτο ήταν ημιτελές, δηλαδή ένα κουπλέ κι ένα ρεφραίν. Θυμάμαι σαν τώρα τα λόγια του Άκου: «Παντελάκη φτιάξε το και μετά εδώ είμαστε, βάζουμε δυό κουπλέ ακόμα...» Την επόμενη κιόλας μέρα, του έπαιξα με την κιθάρα μου από το τηλέφωνο τα τραγουδάκια!
Δεν πρόλαβε να τα ακούσει ηχογραφημένα. Δέκα χρόνια μετά δισκογράφησα το 1ο. Το άλλο περιμένει υπομονετικά τον επόμενο δίσκο μου.
Σίγουρα από κάπου εκεί ψηλά, ο Ακούλης θα χαμογελά!
Τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη του, για την ακριβή φιλία του, για όλα όσα μου έμαθε...»
1/19= 5,2

Είμαι μάγκας και γουστάρω
και δε λογαριάζω Xάρο
μα για τη δική σου χάρη
ζαχαρώνω το φεγγάρι.
Άγγελοι του παραδείσου
μου ‘χουν φέρει το κλειδί σου
μα της κόλασης δαιμόνοι
μου ‘παν πως δεν είσαι μόνη.
Είμαι μάγκας από κούνια
σε γουστάρω ως τα μπούνια
μα στης ομορφιάς το νεύμα
έχω παραδώσει πνεύμα.
Είμαι μάγκας και γουστάρω
κι ότι θέλω θα το πάρω
μα για τις κρυφές σου χάρες
η ζωή μου δυό δεκάρες.

Στη σιωπηλή σου κάμαρα

Στις τελευταίες μελοποιήσεις στίχων του Άκου Δασκαλόπουλου συγκαταλέγεται και το τραγούδι «Στη σιωπηλή σου κάμαρα» που περιέχεται στον δίσκο «Η ωραία κόρη» του Νίκου Μαμαγκάκη. Ερμηνεύει ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου. Δεν έχουμε στοιχεία αν το κομμάτι αυτό γράφτηκε post mortem.
1/11= 9

Το κερί

To 2001 κυκλοφορούν και τα τελευταία τραγούδια του Άκου Δασκαλόπουλου. Ο παλιός του φίλος Νότης Μαυρουδής στον δίσκο «Πέντε ερωτικές μπαλάντες» συμπεριλαμβάνει και το κομμάτι του Άκου «Το κερί». Ερμηνεύει η Θεοδοσία Στίγκα. Στις δύο κλασσικές κιθάρες ο συνθέτης και ο Παναγιώτης Μάργαρης.
1/5= 20%


Μισή καρδιά μισή ζωή ερωτευμένοι
μεσ' τη φωτιά ρίξε τη νύχτα που μας μένει
κι αν δε μιλάς είναι η σιωπή που μας πληγώνει
μη με κοιτάς φεύγει ο καιρός και θα 'μαι μόνη.
Άλλος τ' ανάβει το κερί κι άλλο το σβήνει
απ' την αγάπη στάλα αίμα δεν θα μείνει
Άλλος το σβήνει το κερί κι άλλος τ' ανάβει
μονάχο έφυγε του πόθου το καράβι.
Βροχή κι αλλάζει πάλι απόψε τ' όνειρό μου
μα τι πειράζει που σε ήθελα δικό μου
μάτια πετράδια η καρδιά μου μαγεμένη
και η ψυχή μου την αγάπη περιμένει

Κυκλαδικό

Το «Κυκλαδικό» είναι ένα από τα τελευταία κομμάτια του Άκου Δασκαλόπουλου. Περιέχεται στον δίσκο «Ο Άγιος Έρωτας» του 2001, του Παντελή Θαλασσινού, ο οποίος έχει γράψει την μουσική και το ερμηνεύει.
1/15= 6,6




Άσπρη καμάρα κι η όψη σου λάμπει
σαν τ' Άη Γιώργη στο φως του καιρού
δίπλα η θάλασσα γυμνό διαμάντι
κόβει το σώμα του καλοκαιριού
Με παγιδεύουν της νύχτας τα χάδια
τα παραγάδια που απλώνεις εσύ
πώς να ημερέψω το σώμα που τρέμει
χρυσή μου ανέμη, του πόθου κλωστή
Χώμα κι αρμύρα κρυφό περιβόλι
το γράψ' η μοίρα κι εγώ σ' αγαπώ
ήρθα κοντά σου και το 'μαθαν όλοι
στην αγκαλιά σου πεθαίνω εγώ

ANAMONH

Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου

Το ορατόριό του Τάσου Ιωαννίδη «Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου», του 2001 είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο κεφάλαιο της Καινής Διαθήκης που έγραψε ο Αγιος Ιωάννης, στο τέλος του πρώτου αιώνα στην Πάτμο, όπου είχε εξοριστεί από τους Ρωμαίους. Στο συμφωνικό ορατόριο συνυπάρχουν πρωτογενείς μελωδίες που έχουν καταγωγή στη βυζαντινή παράδοση, ενώ η μουσική υπηρετεί το λόγο άλλοτε με χορωδιακές κι ορχηστρικές προσεγγίσεις, που θυμίζουν αρχαίο δράμα, κι άλλοτε με δοξαστικούς ύμνους και ηχητικές «εκρήξεις», που προσεγγίζουν το όραμα του Ιωάννη όπως σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Ο συνθέτης μαζί με τον ποιητή Ακο Δασκαλόπουλο επέλεξαν αποσπάσματα από τα γραπτά του Ευαγγελιστή που αποτελούν το λιμπρέτο του ορατορίου, το οποίο διαρκεί 92 λεπτά και αποτελείται από επτά μέρη.
Ο Αυστραλός ποιητής Φίλιπ Γκράντι έχει επιμεληθεί το λιμπρέτο του έργου στ' αγγλικά, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σαν σενάριο σε ταινία τρισδιάστατων κινουμένων σχεδίων. (Αποσπάσματα από κείμενο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, Γ.Ε.ΚΑΡ. 27/09/2001)

Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου

To Ορατόριο «Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου», γραμμένο από τον συνθέτη Τάσο Ιωαννίδη, σε απόδοση στα νέα ελληνικά του Ακου Δασκαλόπουλου, παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το 2001 υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και του Υπουργείου Εξωτερικών (ΓΓΑΕ), με τη συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού και την συμμετοχή της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με διευθυντή τον Ανδρέα Πυλαρινό και της χορωδίας του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων με διευθυντή τον Σταύρο Μπερή. Το έργο ερμηνεύουν δύο τενόροι ψάλτες, ο Γιάννης Χριστόπουλος και ο Ευάγγελος Χατζησίμος, ο Κύπριος βαρύτονος ψάλτης Κύρος Πατσαλίδης, η υψίφωνος Μαρία Μητσοπούλου και σαν αφηγητής, ο ηθοποιός Γιάννης Φέρτης.
Το έργο «Αποκάλυψις Ιωάννου του Θεολόγου», έχει χαρακτηριστεί ως ένα απ’ τα «πρωτογενή έργα της Σύγχρονης Ελληνικής Μουσικής», μία σημαντική κατάθεση στα πνευματικά αποθέματα του Ελληνισμού, από έναν ακόμη δημιουργό της Ελληνικής Διασποράς.

ΑΝΑΜΟΝΗ

Καράβια είμαστε

To 1999 κυκλοφόρησε ο δίσκος του Παντελή Θαλασσινού «Από την Τήλο ως τη Θράκη» με 34 τραγούδια. Σε τρία από τα κομμάτια τα λόγια έχει γράψει ο Άκος Δασκαλόπουλος. Το «Καράβια είμαστε» ερμηνεύει ο Παντελής Θαλασσινός.
3/34= 8.8%

Παλάτια εμείς θα χτίζουμε στην άμμο,
ποιός λογαριάζει κύμα και νερό
κι αν τη καρδιά μας την πατάμε χάμω,
εμείς αυτό το λέμε ριζικό.
Καράβια είμαστε, που ρίχνονται στο κύμα,
πούχουν στο αίμα τους αρμύρα και σκουριά.
Για μας ο θάνατος και το μεγάλο κρίμα
είναι να μένουμε δεμένα στη στεριά.
Σκορπάμε τη ζωή ερωτευμένοι,
το «σ’ αγαπώ» το κάνουμε σκοπό,
το τραγουδούν της νύχτας οι χαμένοι
και τ’ όνειρό τους τραύμα είναι νωπό.

Θαλασσινό

To 1999, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Άκου Δασκαλόπουλου, κυκλοφόρησε ο δίσκος του Παντελή Θαλασσινού «Από την Τήλο ως τη Θράκη» με 34 τραγούδια. Σε τρία από τα κομμάτια τα λόγια έχει γράψει ο Άκος Δασκαλόπουλος. Το «Θαλασσινό» ερμηνεύει, όπως και τα περισσότερα, ο συνθέτης.
3/34= 8.8%



Το στόμα σου μοσχοβολά
βασιλικό και δυόσμο,
ένα σχοινάκι μας κρατά
δεμένους με τον κόσμο.
Βγάλτο το σουγιά
και δος του μιά
και πάμε να χαθούμε,
στης θάλασσας την αγκαλιά
έλα ν’ αγαπηθούμε.
Άγιε μου Νικόλα βάστα
τα κορμιά στα κύματα,
Αφροδίτισσα κυρά μου
Ξέρεις από κρίματα.
Σε φίλησα στη κουπαστή
και συ δε μούπες φτάνει.
Εκεί στη πλώρη τη κλειστή
σούπεσε το φουστάνι.
Το κύμα που μ’ αγκάλιασε
δε σβήνει τη φωτιά μου.
Τι νάναι αυτό που μ’ άναψε
Χριστέ και Παναγιά μου.

Στη Σέριφο ήσουνα πουλί

To 1999 κυκλοφόρησε ο δίσκος του Παντελή Θαλασσινού «Από την Τήλο ως τη Θράκη» με 34 τραγούδια. Σε τρία από τα κομμάτια τα λόγια έχει γράψει ο Άκος Δασκαλόπουλος. Το «Στη Σέριφο ήσουνα πουλί» ερμηνεύει ο συνθέτης.
3/34= 8.8%



Πέντε βαρκάκια στη σειρά,
το πιο μικρό θα πάρω.
Θα φέρω γύρα τα νησιά,
Μύκονο, Τήνο, Πάρο.
Θα ψάξω σε ακρογιαλιές,
σ’ Αλλόνησο και Σκιάθο,
σε πανηγύρια και γιορτές,
για σένανε να μάθω.
Στη Σέριφο ήσουν πουλί,
στη Ρόδο ήσουν παγώνι,
στη Σαντορίνη άσπρο σκαλί,
στην Άνδρο ανεμώνη.
Μέσα σ’ αλαργινά νερά,
δελφίνια σ’ αρμενίζουν,
μ’ όλες τις χάντρες τ’ ουρανού
γοργόνες σε στολίζουν.
Το μάθανε στην Αμοργό,
στην Ύδρα, στο μαντράκι,
πως κάποια μέρα θα χαθώ,
για σένα βρε μικράκι.

ΑΝΑΜΟΝΗ

Κόκκινο φιλί στα χείλη

Στον δίσκο της Αθηνάς Μόραλη με τίτλο «Τον έρωτα ρώτα», που κυκλοφόρησε το 1999 περιέχονται 9 συνθέσεις ελλήνων μουσικών και ένα κουβανέζικο τραγούδι. Τους στίχους σ’ αυτό το κομμάτι (Κόκκινο φιλί στα χείλη) έχει γράψει ο Άκος Δασκαλόπουλος.
6/10= 60%




Στα νησιά τ’ ουρανού ταξιδεύεις
με του νου το καράβι γυρνάς.
Την αλμύρα απ’ τα χείλια μου κλέβεις
κι απ’ τα χείλια σου μέλι κερνάς.
Στα ματόκλαδα μια πεταλούδα,
το χαμόγελο αυτό να χαρώ.
Σαν φιλί χαραγμένο στη φλούδα,
στο κορμί σου που το λαχταρώ.
Κόκκινο φιλί στα χείλη
λες κι η τύχη σ’ έχει στείλει,
να σε φιλώ και να λες «σε θέλω,
μια σε θέλω, δυό στα χείλη».
Κόκκινο φιλί στα χείλη
για να πουν πως χτυπάει η καρδιά.
Να με φιλάς και να λες «σε θέλω,
μια σε θέλω δυό στα χείλη»
Να με φιλάς και να λες «σε θέλω,
τρεις σε θέλω, δεκατρείς».
Την καρδιά σου ψηλά σα σημαία,
ν’ ανεμίζει σε χίλιες ακτές,
και τραγούδια να γράφουμε νέα
με κοχύλια στις ακρογιαλιές.
Μ’ ένα γέλιο να λες καλημέρα,
νάρθουν τσούρμο παιδιά. Γειά χαρά!
Τα κουπιά τους ψηλά στον αέρα,
να μας στέλνουνε πάντα φιλιά.

Φαντασματάκι

Με τίτλο «Τον έρωτα ρώτα» κυκλοφόρησε το 1999, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Άκου Δασκαλόπουλου, ο δίσκος της Αθηνάς Μόραλη από την ομογένεια της Αυστραλίας. Η μουσική είναι διαφόρων συνθετών και ο Άκος υπογράφει τα λόγια σε 6 κομμάτια. Το τραγούδι «Φαντασματάκι» είναι σύνθεση του Χρίστου Νικολόπουλου.
6/10= 60%

Δεν σε ξεχνώ φαντασματάκι, δεν σε ξεχνώ γιατί πονώ.
Στον ύπνο μου μη με πειράζεις και σου θυμώνω όταν ξυπνώ.
Και μη μου δίνεις αφορμή,
να ξαναζήσω απ’ την αρχή
μια ιστορία μας παλιά,
που κρύβω μέσα στην καρδιά.
Εγώ στο λέω καθαρά
φαντασματάκι «Γειά χαρά»
κι ας μου στοιχειώνεις τη ζωή μου. Γειά χαρά!
‘Αλλη φορά φαντασματάκι, άλλη φορά να μη σε δω.
Μες στη καρδιά έχω φαρμάκι κι όμως λιγάκι σε λαχταρώ.

Όλα μια ψυχή

To 1999 κυκλοφόρησε ο προσωπικός δίσκος της Αθηνάς Μόραλη με τίτλο «Τον έρωτα ρώτα», συνεργασία πολλών συνθετών και στιχουργών. Ο Άκος Δασκαλόπουλος συμμετέχει με 6 κομμάτια. Το τραγούδι «Όλα μια ψυχή» είναι μουσική σύνθεση του Χρίστου Νικολόπουλου.
6/10= 60%




Το σωστό πάει με το λάθος,
η αγάπη με το πάθος,
μέσα μου φωτιά και πυρκαγιά.
Πόνεσα, μα δε πειράζει,
σ’ αγαπάω και μη σε νοιάζει,
φίλα με βαθιά ως την καρδιά.
Τώρα που μου φόρεσες το δαχτυλίδι,
τώρα που αρχίζουμε άλλο παιχνίδι,
σου τάζω μια ζωή σκέτο στολίδι
κι όλα μια ψυχή.
Τώρα η μοίρα έγραψε και δεν ξεγράφει,
τώρα η αγάπη μας το υπογράφει,
τα περασμένα μας μπήκαν στο ράφι
κι όλα μια ψυχή.
Λόγια λέγε λουλουδένια,
πάρε μου κι αυτή την έννοια,
μίλα μου εσύ, που μ’ αγαπάς.
Μια η αγάπη, μια,
λεία στην αμφιβολία
μόνο εσύ στους ουρανούς με πας.

Γυάλινό μου ποτηράκι

Με τίτλο «Τον έρωτα ρώτα» κυκλοφόρησε το 1999, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Άκου Δασκαλόπουλου, ο δίσκος της προστατευομένης του Αθηνάς Μόραλη, τρυφερής φωνής από την ομογένεια της Αυστραλίας. Η μουσική είναι διαφόρων συνθετών και ο Άκος υπογράφει τα λόγια 6 τραγουδιών. Το κομμάτι "Γυάλινό μου ποτηράκι" είναι σύνθεση του Βαγγέλη Γεωργίου.
6/10= 60%


Πίνω, ζαλίζομαι,
Πέφτω, τσακίζομαι,
μα σου τ’ ορκίζομαι, πως σ’ αγαπώ.
Βρε τι έπαθα με σένα!
Φύσα αεράκι μου,
το κεφαλάκι μου,
στο ποτηράκι μου σ’ αναζητώ.
Βρε τι έπαθα με σένα!
Γυάλινο μου ποτηράκι σε αδειάζω και μεθώ
κι αν σε σπάσω, δε μπορώ,
θα τρελαθώ.
Σε σηκώνω και κοιτώ
τον τρελό μου τον καϋμό
και σου μιλώ.
Γυάλινο μου ποτηράκι.
Παίρνω ανήφορο,
βρίσκω κατήφορο,
πέφτω στον ύφαλο.
Πω! Πω! ζημιά!
Βρε τι έπαθα με σένα!
Κι όταν ξεπόρτισα,
θεό δε ρώτησα,
όλα τα σκόρπισα για δυο φιλιά,
δεν λογάριασα κανένα.

Τον έρωτα ρώτα

Στον προσωπικό δίσκο της Ελληνίδας τραγουδίστριας από την Αυστραλία, Αθηνάς Μόραλη, «Τον έρωτα ρώτα» υπάρχουν 6 κομμάτια του Άκου Δασκαλόπουλου. Στο ομώνυμο του δίσκου τραγούδι την μουσική συνέθεσε ο Παντελής Θαλασσινός. 6/10= 60%

Κλείνεις τα μάτια μια λέξη μου λες
κι ανοίγουν επτά ουρανοί.
Σκύβω, σ’ αγγίζω και σβήνει το χτες
και φέγγει η καρδιά μου γυμνή.
Λάμπουν καράβια, στο πέλαγος φώτα,
στα μάτια σου δυό αστραπές.
Που σε πηγαίνω τον έρωτα ρώτα
και κάνε με απόψε ότι θες.
Χάδια οι ώρες, στιγμές τα φιλιά
κι η νύχτα γλυκιά φυλακή,
σ’ έχω, σε σφίγγω καϋμένο βαθιά
κι αρχίζει η ζωή μου εκεί.
.

Που κάνουν πιάτσα οι καρδιές;

To 1999 κυκλοφόρησε ο προσωπικός δίσκος της Αθηνάς Μόραλη με τίτλο «Τον έρωτα ρώτα», συνεργασία πολλών συνθετών και στιχουργών. Ο Άκος Δασκαλόπουλος συμμετέχει με 6 κομμάτια. Το τραγούδι «Που κάνουν πιάτσα οι καρδιές;» είναι μουσική σύνθεση του Σταμάτη Χατζηευσταθίου.
6/10= 60%


Δεν θέλω τα στολίδια σας,
τα ψεύτικα παιχνίδια σας.
Σιγά που θα μπορέσετε
εσείς να μου τη πέσετε.
Χορεύω και ζαλίζομαι,
επάνω σου στηρίζομαι,
χορεύω και μπερδεύομαι
στο λίγο που ερωτεύομαι.
Αχ, που κάνουν πιάτσα οι καρδιές,
να πάω να τις ρωτήσω,
ποιά πόρτα να χτυπήσω
τις άδειες Κυριακές;
Αχ, που κάνουν πιάτσα οι καρδιές,
αυτές που μόνο αξίζουν
κι οι άλλοι ας νομίζουν
πως είναι εραστές.
Βαρέθηκα τ’ αστεία σας,
σαλόνια και γραφεία σας.
Εγώ γουστάρω κύμματα,
αλμύρα και αισθήματα.
Μαστίχα από τη Χίο
κι ένα φιλί στα δύο.
Να στρώνω το σεντόνι του,
να πιάνω το τιμόνι του.